سالهاست که از دیده ی من رفتی لیک....

گفته بودند که از دل برود یار چو از دیده برفت

 

سالها هست که از دیده‌ی من رفتی لیک

 

 دلم از مهر تو آکنده هنوز

 

 دفتر عمر مرا

 

 دست ایام ورقها زده است

 

 زیر بار غم عشق قامتم خم شد و پشتم بشکست

 

 در خیالم اما

 

 همچنان روز نخست تویی آن قامت بالنده هنوز

 

 در قمار غم عشق

 

 دل من بردی و با دست تهی

 

 منم آن عاشق بازنده هنوز

 

 آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش

 

 گر که گورم بشکافند عیان می‌بینند

 

 زیر خاکستر جسمم باقیست

 

 آتشی سرکش و سوزنده هنوز

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بس دی ....

مستانه گزیب  مست دولانماق  بیزه  بس دی

 

عشق آتشینه هر گئجه یانماق بیزه بس دی

 

یوردی  بیزی مین رنگ  اولان هرزه  بشرلر

 

پروانه  اولوب  شمعه  دولانماق بیزه  بس دی

 

سرمست  دولانیب  نوش  المک عادت  اولوبدور

 

هچ  شی  دمیرم   تکجه  یادون  بیزلره بس دی

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بیر گون

بیر گون  منیله  یار آراسیندا  گله دوشدی

اولمازدی گلایه آرادا   ایش  بله  دوشدی

تاب  اتمزیدیم  آیریلیغا  بیرجه  دقیقه

گوندن گونه ، آیدان آیا،ایلدن ایله دوشدی

چوخ سعی ایله دیم دوشمیه بلکه دیله دردیم

اما  نه قیلیم چاره کی،دیلدن دیله دوشدی

آسان  سانیردیم من مسکین غم عشقی

ساقی منه قیل چاره،ایشیم مشکله دوشدی

دوشدون یادیما آی گونه بنزرلی نگاریم

گلشنده گوزوم بلبله تازه گوله دوشدی

گوز یاشیم  آخیب سیل کیمی سسلندی باسیلدی

فریاده ییتن نازلی نگاریم سیله دوشدی

گوز یاشی کیمی سالما منی گوزدن اماندی

بیردن گوره سن  اعرووا اوغری دله دوشدی

تک گویما گولوم شهریاری گل گنه یوخلا

بیردن گورسن تاپدی اجل فاصله دوشدی

"استاد شهریار"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نیستی...

نیستی ...

    اما کاش بودی.....

 

بودی و شانه به شانه قدم میزدیم این بی کسی را

که به آن هنگام

دنیا همچو گوی بلوری کوچکی بود

زیر قدم هایمان و

چه رویایی می شد

ثانیه به ثانیه ی با هم بودنمان.

 

نیستی...

    اما کاش بودی و

تماشا میکردی لحظه به لحظه جان دادن قلبم را.

 

نیستی...

   اما کاش بودی و

می دیدی به سخره گرفته شدنم را و

حرف های این نارفیقان

که چه بی رحمانه...

به آتش می کشند  ،  حرمت دلم را!

 

نبودی....

          ندیدی  .....

                    سوختنم را .

 به این نبودن ها عادت کردم و سرد شدم .

کاش...

قبل از این عادت ،  رخ می نمودی !

نه حالا که فقط...

                            خاکستر      دل تنگی هایم    باقیست!.

 

نوشته شده توسط خودم  آوا.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

گوش کن ، دورترین مرغ جهان می خواند.

شب سلیس است و یکدست ، وباز

شمعدانی ها

و صدا دارترین شاخه ی فصل ، ماه را می شنوند.

پلکان جلو ساختمان ،

در فانوس به دست

و در اسراف نسیم ،

گوش کن ، جاده صدا می زند از دور قدم های تو را

چشم تو زینت تاریکی نیست.پلک ها را بتکان ، کفش به پا کن ، وبیا

وبیا تا جایی که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد

و زمان روی کلوخی بنشیند با تو

و مزامیر شب اندام تو را ، مثل یک قطعه ی آواز به خود جذب کنند.

پارسایی است که در آنجا تو را خواهد گفت ،

بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه ی عشق تر است.

سهراب سپهری

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

کل کل شاعران

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را 

             به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا  را

"حافظ"

..............................

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را

             به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را

                   هر آنکس چیز می بخشد،ز مال خویش می بخشد 

                           نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را

"صائب تبریزی"

..............................

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را 

      به خال هندویش بخشم تمام روح و اجزاء را

          هر آنکس چیز می بخشد،زبان خویش می بخشد 

            نه چون صائب که می بخشد سر و دست و تن و پا را

                       سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند

                               نه بر آن ترک شیرازی که برده همه دل ها را

"استاد شهریار"

دیگه قضاوت با خودتون!!!!

 

 

 

 

 

 

لامصب پسرا با عینک مثل هندونه در بستن!

اما وقتی عینکو بر میدارن ......

تصورات آدم    له    میشه.

( :